جانباز شهید محمدتقی طاهرزاده

 

تاریخ تولد : شهریور 1349

تاریخ شهادت : اردیبهشت 84

جانباز شهید محمدتقی طاهرزاده در شهریور 1349 در شهر اصفهان چشم بر این دنیای خاکی گشود؛ از هفت سالگی کار کرد، تا سوم راهنمایی درس خواند و در هفده سالگی یعنی در اسفند 1366 به جبهه رفت.
در تیرماه 1367 در شلمچه دچار موج‌گرفتگی شد و حدود یک ماه بعد به عالم بی‌هوشی رفت. دوران بی‌هوشی این جانباز، 14 سال به طول انجامید. در طول این مدت آنچه بر شگفتی این واقعه می‌افزود، پرستاری عاشقانه پدر وی بود. در این 14 سال که محمدتقی‌ بر روی تخت خوابیده بود، با همان دو چشم نافذش همه تنهایی‌های پدر و مادر را پر می‌کرد. سرانجام این آزمون سخت در خصوص این دو پدر و پسر به پایان رسید و محمد تقی در اردیبهشت 84 به کاروان شهدای دفاع مقدس پیوست.

مقام معظم رهبری در چهاردهمین سال بی‌هوشی محمدتقی طاهرزاده بر بالینش حاضر شدند، دستی بر پیشانی‌اش کشیدند و این جملات نغز را ادا کردند:
محمدتقی، محمدتقی!
می‌شنوی آقا جون؟!، می‌شنوی عزیز؟!
محمدتقی می‌شنوی؟ می‌شنوی؟
درآستانه بهشت؛ دم در بهشت
بین دنیا و بهشت قرار داری شما!
خوشا به حالت

 

هشداردرون

شهیدمحمد تقی طاهرزاده

برای نمازهول داشت،یک ربع پیش ازاذان دست ازهمه چی می کشید برای نماز.به ماهم می گفت:"پاشین،پاشین وضوبگیریم.الان اذان میشه."به فوتبال اشتیاق داشت.وقتی گرم بازی می شد،خیلی چیزها را فراموش می کرد. اماوقت نمازرا هرگز.انگاراز درون هشدار داده می شد.درگرم ترین لحظات بازی،هول نماز می آمدسراغش وبا سرو روی عرق کرده وصورت خشک شده،روانه اش می کرد با وضو.*